Aangezien ik de laatste tijd veel commentaar heb gekregen op mijn verwaarloosde website heb ik me onder het mom van: 'U roept en wij draaien' maar weer eens op een verhaal gestort. De afwezigheid van informatie op mijn site heeft voor de verandering eens niets te maken met tijdgebrek, maar eigenlijk gewoon met werkritme.

De feestdagen heb ik dit jaar voornamelijk werkend doorgebracht, met een paar uur van gezelligheid tussendoor. Op kerstavond is het hier gebruikelijk om naar de kroeg te gaan. Hier heb ik mij uiteraard zonder veel moeite aan gehouden samen met mijn Amerikaanse vrienden Anne & Jason en een aantal Braziliaanse collega's. In plaats van 1e kerstag op de camping door te brengen waren we uitgenodigd bij Luiz en Cristiano, mijn Braziliaanse collega's. Hier hebben we in totaal met 8 reizigers van verschillende nationaliteiten een heerlijk maal genuttigd, want koken is een ding van Brazilianen erg goed kunnen. Na veel alcoholische drankjes, slechte grappen, grappige discussies en een verloren uurtje slaap op de bank was het alweer tijd voor de ochtendschoonmaak van 5 uur.

Na non stop werk tussen kerst en oud & nieuw met veel middagen aan het hypnotiserende blauwe meer en avonden onder de sterren, heb ik het jaar 2008 spectaculair afgesloten werkend in een Hotdog-kraam op het strand! Dit was werkelijk een unieke ervaring. Toen we aan kwamen lopen sloeg de frituurlucht ons in het gezicht. Frituurlucht?? Ik ga toch hotdogs verkopen? Nou in Nieuw Zeeland worden deze gefrituurd ben ik ondertussen achter. Mijn omschrijving van een Nieuw Zeelandse Hotdog is als volgt: een worstgeval op een plat ijsstokje omringt door een dikke laag beslag in zijn geheel in de frituur gegaard. Om deze lekkernij af te toppen wordt hij in een zoete ketchup-achtige saus gedoopt. Ik heb deze plaatstelijke delicatesse met liefde aan me voorbij laten gaan. De locale jeugd nuttigde deze vette hap echter graag na veel te veel alcoholica. Na meerdere misselijkheids-aanvallen en bijzondere gesprekken met veel te jonge dronken locals zijn we (Josh en ik) maar meteen aan de ochtendschoonmaak op de camping begonnen om daarna nog 1,5 uur te slapen voordat de duty op het resort weer riep. In deze week heb ik 74 uur gewerkt en had daarnaast nog energie over om leuke dingen te doen. Achteraf gezien vind ik het zelf ook onbegrijpelijk.

Velen vragen mij of ik nog steeds om 5 uur de plee's sta te schrobben. Hieruit leid ik af dat mijn ochtendbesteding niet echt aantrekkelijk klinkt voor jullie. Ik ga een poging wagen deze negatieve gedachte om te keren. Elke ochtend slenter ik, met de slaap in mijn ogen, de klitten in mijn haren, me nog half aankledend en mijn iPod installerend langzaam de heuvel af van mijn ' Penthouse' naar het toiletblok, waar het normale gepeupel zich bevindt. Als ik wat later ben heeft mijn schoonmaakbuddy Josh mijn schoonmaakspullen al klaar staan, waardoor mijn hersenen nog even in slaap mogen blijven. Met een heerlijke tune in mijn oren van de mooie selectie van mijn knalroze iPod maak ik vervolgend zingend de douches en toiletten schoon. Daarna is de keuken aan de beurt waar ik alvast een kopje thee zet. Na dit alles komt mijn favoriete gedeelte ookal is dit wellicht moeilijk te begrijpen: het schoonmaken van de dixy toiletten! Ik kan me nog een Love Parade herinneren waar ik liever de hele dag ver uit de buurt van deze gevallen bleef, maar nood mij toch dwong ze te bezoeken. Maar nu maak ik ze hier met plezier schoon. De camping is hier in de zomervakantie zo ontzettend druk dat er honderden mensen van dezelfde kleine faciliteiten gebruik moeten maken. Dit lossen ze op door her en der over de camping verspreid een aantal toiletten te plaatsen. Wat hier zo heerlijk aan is, is dat je het geweldige uitzicht over het meer met de opgaande zon van dichtbij kan bekijken terwijl de konijnen overal de bosjes in schieten (veel meer wildlife dan konijnen, vogels en egels krijg je hier niet. Een hele andere beleving dan Australie wat dat betref). Op de terugweg loop ik de opgaande zon vaak met gesloten ogen genietend tegenmoet. Na dit standaard ochtendritueel gevolgd door een rustig ontbijt en douche komt mijn volgende favoriete gedeelte: de fietstocht naar mijn volgende werk, alhoewel dit gedeelte door de warmte de laatste week wel iets kleveriger is geworden. De eerste 3 km gaan over een heuvelachtige dirtroad, waarna de resterende 7 km over asfalt met mooie uitzichtpunten gaat. Zwetend kom ik dan aan op mijn werk, aangezien dit op een heuvel ligt en kan ik nog even chillen met een koud glas water liggend op de 'Green bags' van de wasserette met schone lakens en handoeken erin. Nog even terugkomend op het positieve gevoel bij de ochtendschoonmaak. Die word took nog eens versterkt omdat ik hierdoor gratis onderdak heb en ook nog eens 2 uur per dag uitbetaald krijg. Zo zorg ik ervoor dat het geld in mijn zak blijft!

Nadat alle collega's uitgebreid begroet zijn en aangehoord is wat er allemaal gebeurd is de middag/avond ervoor krijgen we onze kamers verdeeld. We krijgen een bord met allerlei kamers in verschillende kleuren gearceerd. Sommige moeten voor een bepaalde tijd schoon, andere kunnen aan het eind van de dag en weer andere moeten niet schoon, maar alleen een ' service ' krijgen. Wat schone handoeken en bed opmaken en dergelijke betekend. Samen met de partner van de dag gaan we dan opgetogen aan de gang onze trolly in te ruimen. JA het is zo'n trolly als in de films met allerlei compartimenten voor vuilnis, handoeken, lakens, stofzuiger, James Bond of een crimineel enz en NEE ik draag niet zo'n housekeeping pakje zoals in de films, maar een polo van het resort met mijn naambordje 'Martha'. Voordat we een kamer binnen gaan moeten we altijd standaard 2 keer kloppen en 'housekeeping' roepen. Aangezien we veel verschillende nationaliteiten hebben vanwege alle reizigers, hoor je dit woord in allerlei accenten. Mijn favoriet is toch wel van mijn Chileense collega die altijd 'Gouskeepingzzzz' roept. Ondertussen roepen we dit te pas en te onpas allemaal. Soms kom ik na werktijd bij Cristiano en Luiz binnenlopen terwijl ik zingend 'Gouskeepingzz' roep. Reactie op deze roep is vaak identiek aan de roep zelf. Dit houden we dan zo'n 6-8 uur vol en dan is het tijd voor ontspanning. Dit kan inhouden: een frisse duik in het meer, een ijskoud biertje liggend aan het meer, starend over het meer naar de zeilboten met de wind in het gezicht, op vrije dagen tripjes naar dichtbij gelegen adembenemende plekken, toekijken hoe Cristiano of Luiz weer eens een heerlijke maaltijd bereiden of lekker op de bank hangen en een film kijken of internetten.

Ondertussen is Josh een aantal weken geleden van stek verhuisd. Hij zit nu in een kleine caravan verderop op de camping terwijl ik nog steeds met volle teugen van mijn plek met 'the million dollar view' geniet. Vanwege de hoogte, het mooie uitzicht en de verkregen privacy heb ik mijn plek 'the penthouse' gedoopt. De foto's spreken voor zich. Wellicht dat ik binnenkort gezelschap krijg in mijn penthouse van mijn Braziliaanse collega Cristiano, ondertussen eerlijkheidshalve ook wel mijn vriend te noemen. Samenwonen in een tent van 3 bij 2,5 meter is wel te omschrijven als een redelijke test. Een ding waar ik me in ieder geval geen zorgen over hoef te maken is discussies over het dopje van de tantpastatube en de omhoogstaande toiletbril aangezien we de luxe hebben van ieder een eigen (dames- en heren-) badkamer. De plannen wijzigen dagelijks, dus het kan ook zomaar totaal anders lopen.

Hoe de komende maanden eruit gaan zien is me nog niet geheel duidelijk. Ik zal in ieder geval tot eind februari in Wanaka blijven en op de camping werken, aangezien ik dit aan mijn superfijne bazen Glenn & Tracy beloofd heb. Daarna kijk ik weer wat mijn gevoel zegt en beslis op basis daarvan. Voorlopig voel ik me vrij van stress en zorgen, ben daardoor heerlijk relaxt en geniet met volle teugen van deze prachtige plek, zijn omgeving en de mensen.

Ik hoop dat het jullie allen goed gaat!

Veel liefs

Marthe